Me, myself & I

این گوشه کوچک از دنیا تنها مال من است

از تنهایی مگریز به تنهایی مگریز گهگاه آن را بجوی و تحمل کن...×
ساعت ۸:۳٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۳/٢٧ 

تنهایی آدمیزاد را انتهایی نیست. در تمام زندگی به چیزی و کسی چنگ می زنیم تا تنهایی مان را در پناه آن کمرنگ یا فراموش کنیم، از خرسی پشمالوی بچگی تا دوستی هایمان، عشق ورزیدن مان، ازدواج و بچه دار شدن، کار وسرگرمی هامان...بر اساس مشاهدات و برداشت من، گاهی از ترس تنها ماندن، راهی را انتخاب می کنیم نه از آن روکه آن راه مطلوبمان است . هرجا و با هر کسی باشیم، همیشه شبهایی است که سر بر بالش که می گذاریم غول گنده تنهایی رویمان می افتد و گلویمان را فشار می دهد. دیشب هم آمده بود سراغ من و مدام تو مغزم ور می زد و کارهای دوستی که تازگی تنهایم گذاشته بود را جلوی چشمم نمایش می داد و نمیگذاشت بخوابم...امروز سر حالم و از غول تنهایی خبری نیست اما به شدت خواب آلودم...

* از تنهایی، مگریز به تنهایی مگریز، گهگاه آن را بجوی و تحمل کن. و به آرامش خاطر مجالی ده. مارگوت بیکل. ترجمه احمد شاملو ...

Word of the day:

Impeccable 1 : not capable of sinning or liable to sin 2 : free from fault or blame : flawless

 

[$586B99545DD0035D.jpg]