Me, myself & I

این گوشه کوچک از دنیا تنها مال من است

فردا از آن من است
ساعت ٧:٥٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٤/۸ 

بار آخر، در محضردیدمش، خواست قبل از امضا تنها با من حرف بزند. رفتیم در راهرو، کنار پنجره.

-مطمئنی؟ بعد از طلاق هیچ آینده ای نخواهی داشت!

شک نداشتم، روشن بودن آینده ام به او بند نبود، آینده ام در گرو ازدواج  و زاییدن پسر کاکل زری نبود. بر روی نقشه من، خوشبختی هزار مسیر داشت. نمی خواستم به به و چهچه دیگران مسیرم را تعیین کند. روز به روز ساختم آینده را. اراده کردم که محکم باشم ، قوی باشم، برابر باشم. خوب می دانستم که ضعیف بودن و تکیه کردن و «جنس دوم » بودن بسیار آسان تر است، اما ساده ترین راه بهترین راه نیست... قوی و مستقل بودن ،مهندس شدن، در سایت پروژه وسط بیابان های ساوه نظارت کردن، رانندگی در جاده ها را از کارخانه ای به دیگری، روی ترش مردانِ زن ستیز که از تمام زنان قوی و موفق بیزارند، زیبایی، زنانگی و دلدادگی را از من نگرفت. مسیرم پر پیچ و خم و پر فراز و نشیب بوده و هست، راهم را گاهی سینه خیز رفته ام، گاهی دوان دوان. دورانی با همدمی و دورانی به تنهایی. بارها ایمان به درستی راه را از دست داده ام؛ زمین خورده ام، گمشده ام، خراب کرده ام و دوباره ساخته ام. هرگز اما وا ندادم، چرا که «Failure is Not an Option»... مسیرم سرشار از تازه ها و  نادیده ها و نادانسته ها بوده و هنوز تا انتهای مسیر سالها باقی است. دیگران، قصه من را جور دیگر می نوشتند، کسل کننده و تکراری... نیمه کاره رها کردم داستانشان را به اشتیاقِ  پایانی نامعلوم .

Word of the day:

kudos 1 : fame and renown resulting from an act or achievement : prestige 2 : praise given for achievement

 


کلمات کلیدی: حکایات من