Me, myself & I

این گوشه کوچک از دنیا تنها مال من است

رویاهایم را آسمان پرستاره نادیده می گیرد
ساعت ٤:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۸/٤ 

http://static.flickr.com/39/93948851_32e4b68e4a.jpg

خوب زندگی کردن را شاید بلد نباشم اما رویاپردازی را زیاد تمرین کرده ام.

رویای های من اما بی شباهت به رویاهای دیگرانند. در عالم خیال، در قصری سفید با پنجره های رو به دریا زندگی نمی کنم،  بچه هایِ شادم در باغ بزرگ خانه دنبال هم نمی دوند، آینده ای مطمئن و آسوده ندارم، زیبا و خوش لباس نیستم، مهم و مشهور هم نه...

در خیالاتم، زیاد سفر می کنم. تازگیها دایم می روم به جایی دور و گرم، در اتاقی کوچک و تمام روزم را زیر نگاه بیست جفت چشم مشتاق می گذرانم. زن رویاهایم وقت وبلاگ نوشتن ندارد، سهمش از نوشتن تخته ای سیاه و دست هایی گچی است. نوبت عشق ورزیدن به دوستان کوچکش که می شود از حساب و کتاب خبری نیست،  بی پروا  احساسش را خرج می کند. به او حسادت می کنم چرا که بی چشمداشت دوست داشتن را بلد نیستم. 

 کسی چه میداند،  زن رویاهایم شاید، شبها که تنها به رختخواب می رود، خیال پردازی میکند از آرامش و ثبات ، از زندگی در خانه ای بزرگ و سرزمینی پربرف، بالش به بغل و با خیالِ مرد رویایش،  خوابش می برد...

*دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواند - رویاهایش را آسمان پرستاره نادیده می گیرد. مارگوت بیکل

 Word of the day:

Facetious    meant to be humorous or funny : not serious