Me, myself & I

این گوشه کوچک از دنیا تنها مال من است

عصر جدید
ساعت ٦:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱۱/۱٥ 

http://j96.sageoracle.com/socimp/Devolution.gif

ماشین رو برای سرویس برده ام نمایندگی. باید ۴۵ دقیقه منتظر بشم. از خودم لجم گرفته و بدو بیراه میگم که چرا یادم رفت ipod یا laptop ام رو بیارم که حوصلم سر نره بعد با خودم فکر می کنم که تا چندین سال پیش که اینترنت و موبایل و ipod و iphone و ... نبودند یه تفریحم رویا بافتن بود! یه هو دلم واسه قهرمان های رویاهام تنگ می شه، هوس قصه هام رو می کنم، چشمام رو میبندم که یه داستان بسازم اما همش فکرم این ور اون ور می ره، کارای شرکت، امتحانِ هفته بعد، لیستِ خرید خونه، عروسی خواهرم، برنامه آخر هفته، ...حواس رو هی جمع می کنم اما باز لیز می خوره. سعی می کنم تمرکز کنم، نمی شه. ایمان می آرم که بدون تکنولوژی نمی تونم یه ساعت هم بگذرونم چه برسه یک روز. یادم میآد تابستون که مامان وبابا اینجا بودن، چقدر من و هژیر مایه تعجب و خندشون بودیم، وقتی از سر کار بر می گشتیم و هر کدوم جلوی تلویزیون با laptop مون ایمیل و facebook , orkut چک میکردیم. بی خیال میشم و موبایلم رو در میارم به یکی زنگ بزنم حوصلم وا شه.

 Word of the day:

Think on one's feet
Think quickly as one speaks; react quickly


کلمات کلیدی: حکایات من